* حكمت (400) شناخت واقعیّت‏ها و خرافات

چشم زخم حقیقت دارد. استفاده از نیروهای مرموز طبیعت حقیقت دارد. سحر و جادو وجود دارد و فال نیك راست است و رویداد بد را بدشگون دانستن، درست نیست.

بوی خوش، درمان و نشاط آور است. عسل درمان كننده و نشاط آور، سواری بهبودی آور و نگاه به سبزه زار درمان كننده و نشاط آور است.

* حكمت (401) ضرورت هماهنگی با مردم

هماهنگی در اخلاق و رسوم مردم، ایمن ماندن از دشمنی و كینه‏های آنان است.

* حكمت (402) ضرورت موقعیت شناسی

شخصی در حضور امام (ع) سخنی بزرگتر از شان خود گفت. حضرت علی (ع) فرمودند: پر در نیاورده پرواز كردی و در خردسالی آواز بزرگان سر دادی.

* حكمت (403) پرهیز از كارهای گوناگون

كسی كه به كارهای گوناگون پردازد، خوار شده و پیروز نمی شود.

* حكمت (404) تفسیر لاحول ولا قوه الّا بالله

از امام (ع) معنی لاحول ولا قوّة الا بالله را پرسیدند. حضرت (ع) در پاسخ فرمودند: ما برابر خدا مالك چیزی نیستیم و مالك چیزی نمی‏شویم، جز آنچه او به ما بخشیده است. پس چون خدا چیزی به ما ببخشد كه خود سزاوارتر است، وظایفی نیز بر عهده ما گذاشته و چون آن را از ما گرفت، تكلیف خود را از ما بر داشته است.

* حكمت (405) جاهلان متظاهر به دین

هنگامی كه 'عمّار یاسر' از یاران حضرت علی (ع) با 'مغیرة بن شعبه' بحث می‏كرد، امام (ع) به او فرمودند: ای عمار! مغیره را رها كن. زیرا او از دین به مقداری كه او را به دنیا نزدیك كند، برگرفته و به عمد حقائق را بر خود پوشیده داشت، تا شبهات را بهانه لغزش‏های خود قرار دهد.

* حكمت (407) ارزش عقل

خدا عقل را به انسانی نداد، جز آن كه یك روز او را با كمك عقل نجات بخشید.

* حكمت (408) سر انجام حق ستیزی

هر كه با حق درآویزد، حق او را بر زمین زند.

فراهنگ**103**